وصیت نامه شهید بسم الله الرحمن الرحیم و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیا عند ربهم یرزقون گمان مبرید کسانیکه در راه خدا کشته می شوند، مرده اند بلکه زنده اند و نزد خدا روزی می خورند. من محمود دایه علی وصیت نامه ی خود را به نام خدا و در راه تداوم انقلاب اسلامی به رهبری زعیم عالیقدر امام امت خمینی روح خدا شروع می کنم، ای مردم مسلمان و مستضعف ایران این انقلاب را به رهبری امام امت ادامه دهید ما ملت ایران خیلی خون داده ایم که این انقلاب به پیروزی برسد نکند که از رهنمودهای امام سرپیچی کنید و امام را تنها بگذارید او نایب امام زمان (عج) است. نگذارید خون این شهیدان پایمال شود ما هرچه خون بدهیم انقلابمان پایدارتر می شود، این آمریکائی خائن با کمک منافقین دارند شاخ و برگ این نهال انقلاب را می ریزند ما باید نگذاریم که این ابرقدرتها، واسطه های داخلی آنها به این انقلاب ضرور زیان برسانند. اگرچه همه را بکشند ما باید تا آخرین قطره ی خونمان را به پای این نهال انقلاب بریزیم و آن را آبیاری کرده و رشدش بدهیم. در زمان امام حسین (ع) امام را تنها گذاشتند حالا که امام خمینی راه او را می رود ما نباید اورا تنها بگذاریم. از خانواده ام می خواهم که خط امام را ادامه دهند و از مادرم می خواهم برادرهایم را در بسیج شرکت دهد تا اگر روزی به شهادت رسیدم بتوانند ادامه دهنده ی راه من باشند. از برادرهایم می خواهم که بعد از من اسلحه را به دوش بگیرند و خون خودشان را به پای درخت اسلام بریزند تا درخت اسلام بارورتر گردد. هرکس امام را قبول نداشته باشد و سر قبر من بیاید به خون تمام شهیدان خیانت کرده است. پدر و مادرم! ما امروز در زمان امتحان هستیم چون در جبهه وجود دارد حسینی و یزیدی و من راه حسین را انتخاب کرده ام شما هم از فرصت استفاده کنید و به جبهه حسین بپیوندید. در هر کربلائی امام حسینی وجود دارد و حسین امروز با خمینی است. در وجود امام عزیز دقت کنید و با شناخت کامل راه او را ادامه دهید؛ مادرم می دانم که در انتظار آمدن من هستید و هم اکنون دعا می کنی اما حرف من به برادرانم این است که یکی یکی به جبهه های حق علیه باطل فرستاده شوند؛ من برای آنها طلب پیروزی بعد از شهادت می کنم. دوستانم در پیروزی ما در این جنگ هیچ شکی نداشته باشید این سخنان را به عنوان یک شهید می گویم که اگر وحدت خودمان را از دست بدهیم و امام را تنها بگذاریم به خون تمام شهیدان خیانت کرده ایم و خدا شما را نمی بخشد. فقط در خط امام حرکت کنید و بدانید بهترین تسلیت برای من انتقام گرفتن خون تمام شهیدان است....

زندگی نامه شهیده پروین صفایی شهیده پروین صفایی در خانواده‌ای اصیل و مسلمان در تاریخ 28شهریور سال1350 در استهبان به دنیا آمد.او نخستین فرزند خانواده بود، پروین پس از گذراندن دوره ابتدایی عازم شیراز شد و در آن شهر در خانه و در جوار مادربزرگ خود زندگی تازه خود را آغاز کرد و در یکی از مدارس راهنمایی تحصیلاتش را ادامه داد و در خانه از محضر مادربزرگش آموزه‌هایی از دین را فرا گرفت.وی در زمان فراغت به مطالعه کتاب‌های شهیدمطهری و علی‌شریعتی مشغول می‌شد و گاهی به بافندگی مشغول می‌شد.شهیده صفایی از همان روزگار کودکی به به جا آوردن نماز در آغاز وقت شرعی علاقه فراوان داشت و به نظم و ترتیب اهمیت می‌داد و به نظافت و پاکیزگی و بهداشت فردی مقید بود و از دیگر خصلت‌های او قناعت بود و نیازمندی‌هایش از جمله پوشاک را محدود و با نازل‌ترین قیمت‌ها خریداری می‌کرد.شهادتزمانی که پروین در دبیرستان مشغول تحصیل بود، جنگ تحمیلی آغاز شد تا اینکه هواپیماهای دشمن حرمت حریم شیراز را شگستند و بمب‌ها بر فراز خانه مادربزرگش فرود آمدند و او به همراه دایی و زن‌دایی و مادربزرگش در تاریخ 12بهمن سال1365 در سن 15سالگی به شهادت رسید(:مزار این شهیدهٔ عزیز در گلزار شهدای استهبان قرار دارد.