وصیت نامه شهید محمد کاظم فرارویی
«…با اخلاق خوب، دیگران را به جمع خود دعوت کنید و با رفتار خوش، دل مستضعفان را شاد نمایید چرا که آنان به شما بسیجیان دل بسته اند. ای مسئولین گروه مقاومت مواظب نور چشمان امام باشید و از به خطا رفتن آنها جلوگیری کنید …نقش مربی تا بدان حد است که به جرات می توانم ادعا کنم که بعد از پدر و مادر تنها مربی می تواند بر فرد اثر بگذارد،
شاگردی که پس از مدتی دل به مربی می بندد و در خواب و بیداری و در کارهایش به او فکر میکند طبعا با خلق و خوی مربی انس می گیرد لذا مربیان و استادان باید مواظب باشند از کارهای غیر اخلاقی و غیر ورزشی جداً اجتناب کنند تا خدای نکرده این اخلاق ناپسند به شاگردان منتقل نشود…»
شهید محمد کاظم فرارویی با این بینش الهی که خود مینویسد:
«….همهی ما روزی از دنیا میرویم، چه بهتر که زمان رفتن به کمال رسیده باشیم و جز خدا در نظرمان نباشد و هنگام مرگ هنوز چشممان به دنیا نباشد.»
چشم از همه مظاهر بست و در آخرین لحظات عزیمت به جبهه در جمع شاگردانش آنان را به تقوا و پرهیز از منیّت و خود خواهی دعوت نمود و با نصایحی طولانی که آن شب باشگاه را به مجلس وعظ و موعظه تبدیل نموده بود با آرامش و اطمینانِ خاطر و بدون هر گونه تعلقی به مقام، شاگردان و چشمهای تماشگر افتخاراتش با یک یا علی(ع) قدم به گود مبارزه ای گذاشت که او را نه یک بار که عمری قهرمان کند.
زمان شهادت شهید محمد کاظم فرارویی
پشت به خلق و رو به حق عازم جبهه نور شد و با قدم نهادن در جمع اصحاب امام عشق با مرامی حسینی همهی داشته ها را یکجا فدای قدم یار نمود و در سرانجام محمد کاظم فرارویی عملیات کربلای چهار در تاریخ ۳/۱۰/۶۵ به عنوان غواص به قلب دشمن کافر حمله ور شد و شهادت را در آغوش کشید.
روحش شاد